Με αφορμή κάτι που παρατηρώ εδώ και καιρό θα μιλήσω αυτή τη φορά για την ελευθερία του λόγου στα blogs. Η ελευθερία που δίνεται σε καθέναν απο εμάς να εκφράσει τη γνώμη του σε ένα ιστολόγιο είναι ένα μοναδικό προνόμιο  αλλα παρόλαυτα συνεπάγεται και κάποιων-μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια- ευθυνών. Ευθυνών προς τους αναγνώστες μας, ευθυνών προς εμάς τους ίδιους. Είναι απο τις λίγες φορές που προτιμώ να ξεφύγω απο τα συνηθισμένα και την πιο συγκεκριμένη θεματολογία του inBlog προκειμένου να εκφράσω κάτι που με «καιει». Κάτι το οποίο όσοι το λάβουνε υπ’όψην τους και το εφαρμόσουν θα «ομορφύνουν» το διαδίκτυο, θα του δώσουν μια άλλη νότα..

Αρκετά με τις εισαγωγές όμως. Αυτό που έχω παρατηρήσει και πειραματίστικα για να το αποδείξω, και να είμαι σε θέση να μπορώ να υποστηρίξω ότι γράφω, είναι πως στην μεγαλύτερη πλειοψηφία τους οι bloggers όταν ελέγχουν οι ίδιοι τα σχόλια που γράφουν οι αναγνώστες στα άρθρα τους εγκρίνουν και δημοσιοποιούν μόνο τα θετικά. Οποιοδήποτε σχόλιο έχει αρνητικό ύφος ή κατακρίνει το άρθρο ή ακόμη απλώς δεν συμφωνεί και παραθέτει μια αντίθετη γνώμη πολλές φορές διαγράφεται απευθείας. Σίγουρα βολικό και έξυπνο για τον συγγραφέα, να έχει ένα ιστολόγιο γεμάτο άρθρα και θετικά σχόλια! Όμως αυτό είναι αντίθετο με την ελευθερία που του έχει δώσει το ιστολόγιο.  Όπως και ο ίδιος επιθυμεί και συνήθως απαιτεί  να μην υπάρχει λογοκρισία τρίτων στον τρόπο που γράφει ή στο θέμα που αναφέρεται ανεξάρτητα πόσο ευαίσθητο είναι και ποιες καταστάσεις θήγει , κατ’αυτόν τον τρόπο οφείλει να επιτρέπει στους αναγνώστες του να γράψουν ότι θέλουν και να το δημοσιεύει.

Προσωπικά δεν το βρίσκω στο ελάχιστο θεμιτό, να απορρίπτεις όποιο σχόλιο δε σου γεμίζει το μάτι. Καλώς ή κακώς, δεν είναι δυνατό η γνώμη μας να είναι αρεστή σε όλους. Ίσα ίσα που πιστεύω πως αν υπάρχουν και αρνητικά σχόλια, αυξάνονται οι πιθανότητες να ξεκινήσει μια σειρά σχολίων-συζήτηση μεταξύ των αναγνωστών και να έχουμε ακόμη και έναν επικοδομητικό διάλογο.

Φυσικά, υπάρχουν και εξαιρέσεις όπως υβριστικά σχόλια τα οποία πρέπει να απορρίπτονται απευθείας. Ευτυχώς, υπάρχουν και κάποια «ηθικά» όρια τα οποία πρέπει να τηρούνται εφόσον θέλει ο blogger να συνεχίσει να υπάρχει online.

Γιατί καλό και άγιο το SEO, μάθαμε να βάζουμε και σωστά τις διαφημίσεις αλλα δεν καταλάβαμε δυστυχώς το αυτονόητο. Συνεχίζουμε τη μάχη μας για ένα καλύτερο ελληνικό διαδικτυακό κόσμο δυναμικά, όσοι επηρεάστηκαν απο αυτό το άρθρο και κατάλαβαν κανα δυο πραματάκια είναι καλό, όσοι δεν «ένοιωσαν»…θα επανέλθω μελλοντικά και όσο συχνα μου επιτρέπεται στο θέμα.

Μετά τιμής,

inBlogger

Όσοι ελευθερία λαμβάνουμε,τόση και ακόμη περισσότερη πρέπει να δίνουμε.